Við vinkonurnar höfum ákveðið að slútta þessu bloggi.

Ég er samt búin að búa til nýja síðu, það kemur í ljós hvort ég muni e-ð nenna að setja inn á hana.. slóðin á hana er:

 http://maryskary.bloggar.is/

Takk fyrir að fylgjast með!

Búin að henda inn síðustu myndunum. Nú getiðið notið útsýnisins í Ecuador og Kólombíu í tölvunni ykkar heima!!

Við á miðbaugnum í Ecuador.

 María Ó í Cartagena

María G á virkisvegginum í Cartagena.

Framtíð þessarar síðu er svo enn óráðin....

Jæja þá erum við bara komnar heim. Við erum búnar að vera hálfmeðvitundarlausar síðan við lentum vegna svefnleysis (misstum úr tvær nætur vegna ferðalagsins) en erum allar að koma til.

Ég er að fara í gegnum myndirnar núna og við munum væntanlega setja inn myndir frá síðasta legg ferðalagsins á næstu dögum....ef við nennum! 

Jaeja, thá er farid ad lída ad leidarlokum svo vid ákvádum ad gera úttekt á thví sem stendur upp úr. Thad aetti ad stytta ykkur stundir thangad til vid komum heim..eftir bara 6 daga! Thad má sjá hér til haegri á sídu sem heitir Hápunktar.

Og endilega kommenta.., nú fer hver ad verda sídastur!!!

Já, nú liggjum vid bara á ströndinni.... sólin er reyndar stundum eitthvad ad fela sig, en thad er bara fínt, madur vill nú ekki brenna.....

Annars er Kólombía bara frábaer, Cartagena er pottthétt fallegasta borgin sem vid höfum heimsótt, og ströndin er himnaríki samanborid vid Copacabana í Rïó, miklu minna fólk, og líka miklu minna drasl...

Thad eina sem er ad pirra okkur er framburdurinn hérna. Fólkid talar hratt og óskýrt og vid sklijum ekki neitt... vid sem vorum ordnar svo duglegar ad skilja..

Svo vid segjum bara ¿cómo? (svipad og ha?) og reynum ad giska á hvad er verid ad segja vid okkur...

Já, nú fara maedur okkar med baenirnar sínar thví vid erum komnar til Kólombíu, sem samkvaemt CIA er haettulegasta land í heimi!

Vid flugum frá Quito alltof snemma í morgun og hlökkudum til ad fá betra vedur en Ecuador hefur gefid okkur, sídustu tvo daga var brjálud rigning og truflad thrumuvedur. Erum reyndar búnar ad vera í hálfgerdum kulda og nepju sídan í Brasilíu, eda thad er ad segja, ekki stuttbuxnavedri..

Og viti menn, thegar vid stigum út úr flugvélinni hérna í Cartagena thá lentum vid á vegg! 30+ grádur og 1000% raki (eda e-d...). Reyndar virtist rigningin hafa elt okkur frá Quito thví thad var hálfthungbúid og heyrdum meira ad segja stöku thrumur! En svo rigndi bara pínupons og gekk fljótt yfir... týpiskir íslendingar, tala bara um vedrid!

Í ödrum fréttum er Cartagena alveg rosalega sjarmerandi borg, húner innrömmud af virkisveggjum frá tímum spánverjanna, og innan theirra er eins og ad stíga 300 ár aftur í tímann. Madur býst vid ad sjá sjóraeningja (vonandi Johnny Depp), koma askvadandi fyrir hornid!

Annars er planid ad vera 2-3 daga í gamla baenum, fara jafnvel í siglingu um nokkrar saetar eyjar hérna og faera okkur svo út á ströndina, thurfum ad vera vel tanadar thegar vid komum heim!

Vid fórum ad midju heimsins í dag. 

Hérna rétt fyrir utan Quito er minnismerki tar sem midbaugurinn er merktur á jördina og madur getur leikid sér ad tví ad standa á milli nordur- og sudurhvels.  Tessi midbaugur var reiknadur út fyrir svoldid morgum árum sídan og gaurnum tókst ekki betur til en svo ad minnismerkid hans er ekki á réttum stad.  Um 300 metrum nordan vid tennan midbaug er hinn rétti midbaugur og vid fórum líka tangad.  Tar er safn sem er eitt tad skemmtilegasta sem vid höfum farid á.  Vid fengum ad gera ýmsar midbaugstengdar tilraunir og sáum Corealiskraftinn í ollu sínu veldi.  Tannig var ad guidinn okkar var med vask fullan af vatni og tegar hún tók tappann úr tá fór vatnid beint nidur en ekki í hring eins og tad gerir alltaf.  Sídan tók hún vaskinn og faerdi hann 3 metra nordur frá midbaug og tók tappann aftur úr.  Og viti menn, vatnid fór rangsaelis í hring.  Tad sama gerdist sunnan megin vid midbauginn nema vatnid fór réttsaelis.

Svona er heimurinn skrítinn

Vid gerdumst svo fraegar ad kjósa í gaer.

Fórum ad hitta íslenska raedismanninn í Perú sem reyndist vera lýtalaeknir. Kjörklefinn var laeknisstofan hans og á kjörsedlinum var bara einn reitur...erfitt ad kjósa vitlaust tegar tad er bara einn reitur. Atkvaedin okkar settum vid svo í póst svo tau aettu ad komast heilu og höldnu til Íslands fyrir kosningarnar.

Núna erum vid komnar til Quito í Equador. Tad var svoldid skrítid ad fljúga tegar madur er búinn ad ferdast í rútu seinustu tvo mánudina en tad var líka mjög taegilegt og fljótlegt

og svo eru komnar nýjar myndir

Jaeja, thá er komid ad mikilvaegum áfanga í ferdalaginu: síðasta rútuferðin! Hún verdur hád frá Arequipa til Lima, og mun taka ca. 12 tíma.

Okkur reiknast til ad vid höfum tekid 20 rútur hingad til, sù stysta 1 og 1/2 tími og sù lengsta rétt rúmlega 24 tímar...

Eftir thetta verdur bara flogid!

Í ödrum fréttum thá haettum vid  vid ferd í Colcagljúfrid vegna tímaskorts...

 ...vid thurfum ad koma aftur til Perú ad gera allt sem vid gátum ekki gert núna...hver kemur med?

 Ath ad kommenta og svo er komin ný skodanakönnun!

...hápunkturinn er lidinn…it´s all downhill from now on.. 

Machu Picchu var algert aedi, en ekki hvad. Vid byrjudum á ferd í heilaga dalinn og skodudum markadinn í Pisac, thar sem var mikid prúttad og gód kaup gerd í hlutfalli vid thad. Sïdan voru rústirnar fyrir ofan baeinn skodadar. Á leidinni thangad urdum vid vitni ad upptöku á tónlistarmyndbandi hjá Alborada, hljómsveit sem syngur á quechua (tunguál inkanna) og voru their í indíanabúningum í stíl vid thad. Jaeja, svo var stoppad í mat í Urubamba sem er svosum ekki í frásögur faerandi nema ad thar voru piltarnir í Alborada líka! Eftur thad lá svo Leiden til Ollantaytambo ad skoda rosa flott inkavirki. Og á hverja aetlum vid höfum rekist uppi á virkinu? Enga adra en Alborada…okkur var Farid ad lída eins og grúppíum. 

Vid urdum svo eftir í Ollantaytambo og tókum lestina til Machu Picchu um kvöldid. Rifum okkur á faetur kl. 5 morguninn eftir til ad verda á undan traffíkinni til ad skoda MP. Okkur leist nú reyndar ekkert á blikuna thegar vid komum upp. Fjallid var allt hulid skýji og vid sáum varla glitta í rústirnar.. Fórum svo í 2 tíma túr um rústirnar og eftir thad fór ad raetast úr vedrinu. Endadi í thessari líka blídu og frábaeru ljósmyndavedri. Ó hljóp svo upp á Wayna Picchu (tindurinn bak vid rústirnar á öllum myndunum) á medan G rölti um og undradist á öllum theim fjölda túrista sem tharna var saman kominn! Förum svo loksins nidur um kl 14:30, eftir 7 tíma dvöl. Thegar nidur kom skelltum vid okkur í sund, í hveralaug sem er í baenum. Thar var líka allt fullt af túristum eins og vid var ad búast, og lentum vid thar á spjalli vid félaga frá Nýja Sjálandi sem voru ad klára Inkatrailid. Var planad ad hittast í kvöld í Cusco og kanna bjórmenningu stadarins. 

Annars er Cusco afskaplega krúttleg borg, med steinilögdum thröngum götum og fullt af kirkjum byggdum á Inkarústum….og allt trodid af túristum. Vid lentum óvaent á tónleikum á mánudag thegar vid vorum ad borda. Thar voru nokkrir gaurar ad spila týpiska Andes tónlist (panflautur)sem vid vorum ekkert ad fíla alltof mikid. Okkur var nóg bodid thegar their fóru ad spila Guantanamera…panpipestyle! Kvöldid eftir hittum vid svo saensku vinkonur okkar og eftir argentínskum leidum lentum vid inni á Kamikazeclub, og á ödrum tónleikum. Their voru alveg afskaplega skemmtilegir, thad var sama Andespanflaututónlistin..nema hljómadi frekar eins og Pink Floyd hefdu risid upp frá daudum og tekid ástfóstri vid panflautuna. Vid keyptum diskinn theirra og their tóku ekki í mál ad vid faerum án thess ad fá hann áritadann! 

Thetta er nú nóg í bili, förum annad kvöld til Arequipa til ad skoda eitt dýpsta gil í heimi! Og svo til Lima thar sem vid aetlum ad kjósa fyrir thingkosningarnar..einhverjar ábendingar…?

 …munid svo ad commenta!!!

Já, í dag er bara mánuður thar til vid komum heim. 

Eru ekki allir farnir ad hlakka til?

p.s. ath thad er komin ný übersniðug skoðanakönnun

Thà erum vid komnar til Cusco og innan nokkurra daga er komid ad hápunkti ferdarinnar: Macchu Picchu! 

Seinasta thridjudag fórum vid frá La Paz til Copacabana sem er vid Titicaca vatn.  Thar gistum vid á ödru thriggja stjörnu hóteli thví vid vorum ekki alveg tilbúnar til ad sofa í óthaegilegum kojum og fara í kaldar sturtur

Frá Copacabana sigldum vid út í eyna Isla del Sol en thar töldu inkarnir ad sólin hafi faedst.  Thegar madur kemur í land í eynni taka vid 206.5 tröppur sem inkarnir byggdu og upp taer tarf ad klífa til ad komast uppá eynna.  Thegar vid vorum búnar ad koma okkur fyrir á hosteli sydst á eynni ákvádum vid ad skoda inkarústir sem eru nyrst.  Eftir smá (ótharfa) fjallgöngur og thriggja tíma labb komum vid í rosaflott völundarhús frá tímum inkanna.  Vid héldum svo áfram labbinu, enda var hótelid okkar á hinum enda eyjarinnar.  Vid vorum samt ordnar svoldid treyttar, enda er meira en ad segja tad ad labba 12km í glampandi sól og 4000 metrum yfir sjávarmáli.  Vid vorum svo heppnar ad hitta breska fjölskyldu sem var líka ordin treytt á labbi svo vid tókum bát saman ad inkatröppunum.  Morguninn eftir vöknudum vid snemma og löbbudum ad ödrum inkarústum sem reyndust vera laestar en vid bara vippudum okkur yfir girdinguna og skodudum okkur um

Gaerdagurinn fór svo í rútusetur.  Fyrst var  ein rúta frá Copacabana yfir landamaerin til Puno í Perú.  Thar tók vid önnur rúta til Cusco sem átti ad taka 6 tíma en thar sem hún stoppadi í hverju einasta krummaskudi á leidinni tók ferdin naestum 9 tíma.   Rútan var líka full af innfaeddum sem voru med alveg skelfilega mikinn farangur.  Tau voru ekkert ad hafa fyrir tví ad setja hann í farangurshólfid heldur tródu honum í hólfin yfir saetunum, undir saetin og í ganginn svo tad var lítid pláss eftir fyrir fólkid.

En núna bídum vid bara spenntar eftir Macchu Picchu.

Vid erum mjög gladar ad sjá hversu margir kommentudu seinast, haldid thví endilega áfram 

Jaeja, thá erum vid komnar til La Paz. Thetta er mjög skemmtileg borg, ekki svosum mikid ad sjá en theim mun meira líf á götunni. Splaestum á okkur 3 stjörnu hóteli, af thví erum búnar ad vera svo duglegar ad spara alla ferdina...og af thví ad vid erum búnar ad hristast í bíl og gista á vafasömum hostelum sídustu 2 vikurnar eda svo.

Erum bara búnar ad taka thví rólega sídan vid komum hingad. Aetludum ad internetast í gaerdag og vorum langt komnar med myndainnsetningu thegar allt vard bara svart! Rafmagnid fór af öllum midbaenum í meira en 4 tíma! Mjög skemmtilegt. En vid héldum ótraudar áfram thegar rafmagnid kom á og ávöxtur thess eru ca. 200 nýjar myndir handa ykkur . Alltaf erum vid ad hugsa um fólkid heima.

Jeppaferdin frá San Pedro de Atacama var alveg frábaer! Reyndar thurftum vid ad ýta jeppanum í gang nokkud oft og vegirnir höfdu ekki verid lagadir sídan their voru ruddir fyrir ca. hálfri öld, en thad var bara gaman. Vid sáum ýmislegt; Fjöll, vötn, hveri, flamingóa, fjöll, vötn, laugar ofl, en hápunkturinn var án efa Salar de Uyuni, staersta og haesta saltslétta í heimi. 12000 ferkm af hvítri eydimörk, sums stadar med pollum sem minntu á thad ad einu sinni var thetta risastórt stöduvatn. Vid vöknudum í dögun og horfdum á sólina koma upp yfir sléttunni, sem var hreinlega mögnud sjón.

Ferdafélagarnir voru heldur ekki af verri endanum. Vid vorum 12 í hóp, og skipt nidur á tvo jeppa. Med okkur í jeppa voru Jacqueline og Connor, skoskt par og miklir addáendur íslenskrar kvikmyndagerdar og Halldórs Laxness. Vid komumst ad thví ad sýningar á íslenskum myndum eru reglulegur vidburdur í kvikmyndahúsum Edinborgar. Auk theirra vorum vid med enskum systkinum í bíl, Chris og Lucie. Vid vorum alltaf ad upplýsa Chris um ýmislegt sem hann hafdi ekki vitad ádur, t.d. hve stórt Stóra-Bretland er, sem hann hafdi ekki hugmynd um..

Í hinum bílnum voru svo thrjár saenskar vinkonur, Maria, Sara og Sandra, sem vid hittum reyndar líka í Puerto Madryn, svona er heimurinn lítill. Auk theirra voru Omar og Rosa, par frá Chile og Francois frá Kanada.

Í gaerdag vildi svo skemmtilega til ad vid rákumst á saensku stelpurnar hérna í La Paz og var bodid í partý til theirra um kvöldid, ásamt Chriis og Lucie sem gistu á sama hóteli. Vid röltum thangad galvaskar (sem er haegara sagt en gert upp brekku í 4000 m haed) med flösku af gómsaetu bólivísku raudvíni (200 kr). Eftir spjall og fleira var ferdinni heitid á Hard Rock Café sem er heitasti stadurinn í La Paz um thessar mundir. Thar fengum vid algeran óverdós af The Offspring og eitís póverballads svo vid ákvádum ad fara á annan stad, sem heitir thví skemmtilega nafni Traffic. Ég hef aldreir komid inn á nafna hand í Keflavík, en get ímyndad mér ad their séu ekki óskyldir, taktföst teknótónlist og allir rosa fullir. Vid erum ekki miklir addáendur thess og fórum thví bara heim á hótel, eftir hjartnaemar kvedjur vid Uyuni vini okkar.

Í morgun var svo sofid út, vaknad klukkan 10.15 til ad fá sér gómsaetan morgunmat, og svo aftur uppí rúm til ad horfa á Oceans 12, mjög slakandi J.

Naest er svo ferdinni heitid til Copacabana, sem er vid Lago Titicaca. Thadan förum vid svo til Cuzco í Perú og skodum Machu Picchu ofl.

Thangad til naest.

P.s. Fyrir addáendur áfengis thá er bjórinn í Bólivíu sá besti sem vid höfum smakkad hingad til. Raudvínid stenst líka thví argentínska og chíleska vel snúning.

...og já, thad tharf vaentanlega ekki ad taka thad fram en thad eru komnar nýjar myndir

pps. Vid viljum líka hvetja fólk til ad kvitta fyrir sig, vid erum farnar ad halda ad enginn lesi thetta lengur.

Vid eigum mjog spennandi daga framundan.  Í kvold forum vid i 24 daga rútuferd til San Pedro de Atacama.  God leid til ad eyda fostudags- og laugardagskvoldi   Á mánudaginn er svo stefnan ad fara í thriggja daga jeppaferd til Uyuni í Bólivíu.  Vid munum keyra yfir salteydimorkina og sjá fullt af hverum og fleira skemmtilegu.  Tegar vid komum til Uyuni tekur vid long rútuferd til La Paz tar sem vid aetlum ad eyda páskunum.   Naestu vikuna munum vid semsagt sitja óhemjumikid í bíl.  Tetta verdur tví orugglega eftirminnileg páskavika. 

 Ég vona ad teir eigi til páskaegg í La Paz 

Undanfarna tvo daga höfum vid haldid til í Mendoza, thar sem vid höfum kannad lystisemdir lífsins. Komu okkur thá í hug eftirtaldar stökur:

Vínid rauda reyndist gott,

rímar vel vid ost.

Staupin voru stór og flott,

stódum eftir lost.

Ökuferd vid fórum í,

fjöllin til ad sjá.

Sáum ekkert út af thví

allt var hulid snjá.

Aukreitis:

Alparnir í Argentínu,

eru rosa flottir.

Piltarnir their eru pínu

ponsu eftirsóttir.

Súkkuladi svakalegt

sudur í Argentínu.

Útsýnid er aegilegt

ósköp ólíkt mínu.